قانون یهودی سازی قدس اشغالی

سردمداران رژیم صهیونیستی و همچنین حامیان سرسخت و آشتی‌ناپذیر آنان، به ویژه در امریکا، همواره به دموکراتیک‌بودن این رژیم بالیده‌اند؛ آنان همواره با عباراتی مانند «تنها دموکراسی خاورمیانه» یا «دموکراسی پویا و زنده» از این رژیم یاد کرده‌اند. تصویب این قانونِ جدید ضربه‌ای جدی به این ادعاست و ماهیت نژادیِ رژیم غاصب را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

در دوران اخیر، از یک سو ترامپ و ایونجلیکال‌های افراطی امریکا و همچنین افراد بیش‌از‌حد خوش‌خدمت و به نحو منزجرکننده ارادتمندی مانند نیکی هیلی، برای غاصبانِ صهیونیست سنگ تمام گذاشته‌، از هیچ لطفی در حق آنان فروگذار نمی‌کنند؛ از سوی دیگر، حُکام عربیِ منطقه، در تقابل با ایران عزیز، حرکت‌ها و تلاش‌های آشکار و پنهانِ موذیانه‌ای را برای نزدیک‌شدن و همکاری با صهیونیست‌ها آغاز کرده‌اند و آرمان‌های گذشته خود را در مورد فلسطین رفته‌رفته به فراموشی می‌سپارند. باز از سویی دیگر، گرایش‌های راست افراطی در اروپا و امریکا تقویت شده و از قُبح بیگانه‌هراسی و بیگانه‌ستیزی در دنیا و به ویژه در غرب کاسته شده است. در چنین شرایطی است که رژیم غاصب صهیونیستی می‌تواند سرمستِ پیروزی باشد و این سرمستی، او را به اقدامات توسعه‌طلبانه و نژادپرستانه بیشتری سوق دهد.

در تداوم اقدامات خونریزانه و به‌شدت زورگویانه و اشغالگرانه‌ای که از سال ۱۹۴۷ آغاز گردید، آن‌ها گام‌به‌گام به جلو می‌روند؛ یک روز با حمایت رسمی رئیس‌جمهور امریکا، بیت‌المقدس را پایتخت یکپارچه خود اعلام  می‌کنند؛ روز دیگر دیوید فریدمن، سفیر امریکا در بیت‌المقدس، با تصویر ساختگی «معبد سوم یهودی» در جایگاه «قبه‌الصخره»، عکس یادگاری می‌گیرد؛ در مرحله بعد، زمزمه الحاق رسمی بلندی‌های جولان به اسرائیل به گوش می‌رسد؛ روز دیگر، راهپیمایانِ غزه به راحتی کشتار می‌شوند؛ و سپس، «قانون دولت-ملت یهودی» به تصویب می‌رسد که زمینه‌ای مناسب برای تصویب قوانین غیریهودی‌زدایانه بعدی خواهد بود.

ادامه این نوع سیاست‌ها می‌تواند سرانجام به تصویب قوانینی مانند قوانین آپارتاید در آفریقای جنوبی بیانجامد، قوانینی نظیر جدایی اجباری مناطق یهودی‌نشین و غیریهودی‌نشین، لزوم أخذ پاسپورتِ درون‌کشوری برای ورود یا عبور از مناطق یهودی‌نشین، ممنوعیتِ ازدواج میان یهودیان و غیریهودیان، محدودیت برای غیریهودیان در زمینه امکان تحصیلات دانشگاهی و مشاغل و در زمینه فعالیت‌های اقتصادی چه رسد به سیاسی، لزوم جدایی یهودیان و غیریهودیان در همه اماکن عمومی، ممنوعیت تملک زمین برای غیریهودیان، مجازات‌های سنگین برای تخطی از قوانین نژادپرستانه و سرانجام اخراج همه غیریهودیان از سرزمین فلسطین.

گویا تاریخ در حال تکرار است. عهد‌عتیق، که کتاب مقدسِ خود یهودیان است و آن را تَنَخ می‌نامند، آکنده از هشدارهای انبیای بنی‌اسرائیل به اینان می‌باشد، مبنی بر اینکه دست از شرارت و گناه بردارند وگرنه منتظر مجازات الهی باشند. به شهادت عهد عتیق، نابودی اسباط دهگانه بنی‌اسرائیل به دست امپراتوری آشور در سال ۷۲۲ قبل از میلاد، مجازاتی الهی و به علت شرارت آنان بود. حمله بُخت‌نَصَّر به یهودیه در سال ۶۰۵ قبل از میلاد و به‌اسارت‌رفتن آنان به امپراتوری بابِل نیز مجازاتی الهی بود. لشگرکشی امپراطوری روم به اورشلیم در سال ۷۰ میلادی و تخریب معبد دوم و آغاز پراکندگی آنان در جهان نیز به دلیل شرات ایشان و عقوبتی الهی بود. به گواهی خود ایونجلیکال‌هایی که موالات به یهودیان را ضامن برکت و الطاف الهی می‌دانند و عداوت با آنان را باعث لعنت و هلاکت بر‌می‌شمرند، امروزه صهیونیست‌ها در «بی‌دینی» به سرزمین فلسطین بازگشته‌اند. گویا آنان طبق عادت دیرین خود، باز مجازات الهی را می‌طلبند. و این مایه تأسف است.

اسرائیل، دولت-ملت یهودیان[۱]

قانون دولت-ملت یهودی برای نخستین بار در ۲۲ جولای ۲۰۱۳ تحت عنوان «اسرائیل، دولت-ملت یهودیان» ارائه شد. پس از پنج سال بحث و تبادل‌نظرِ پارلمانی، سرانجام در ۱۹ جولای ۲۰۱۸، با ایفای نقشِ برجسته شخص نتانیاهو، این قانون با تغییرات بسیار اندکی به تصویب کنست رسید. پیشنهاد اولیه این قانون از سوی رئیس پیشین «آژانس امنیت اسرائیل» (شاباک)[۲] مطرح شد و از سوی گروهی از احزاب راست مورد حمایت قرار گرفت. بخلاف بقیه «قوانین بنیادین» اسرائیل، در این قانون هرگز از عبارت «اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی و دموکراتیک» استفاده نشده است. کلمه «دموکراتیک» حتی یک بار هم در این متن آورده نشده است و مسئله «یهودی‌بودن» در آن بسیار برجسته است. تا قبل از تصویب این قانون، برخی از احزاب راست در اسرائیل، نتانیاهو را متهم می‌کردند که به دلیل ترس از مشوّه‌شدن چهره اسرائیل در نزد غربیان، از اقدام قاطعانه برای تصویب این قانون پرهیز می‌کند و تردید به خود راه می‌دهد.

متن نهایی قانون دولت-ملت یهودی در ۱۹ جولای ۲۰۱۸ با نتیجه ۶۲ رأی مثبت، ۵۵ رأی منفی و دو رأی ممتنع، به تصویب مجلس کنست اسرائیل رسید. این قانون برای نخستین بار، اسرائیل را وطن ملی یهودیان قلمداد می‌کند. این قانون در واقع، یک قانون به اصطلاح، «اصلی» محسوب می‌شود که همانند یک قانون «اساسی»، نظام حقوقی اسرائیل را راهبری می‌کند و لغو آن دشوارتر از لغو قوانین «عادی» است. آنچه در پی می‌آید، ترجمه کامل نسخه نهایی لایحه این قانون است که به تصویب کنست رسید.

قانون بنیادین: اسرائیل به عنوان دولت-ملت یهودیان.

  • اصول بنیادین

الف. سرزمین اسرائیل، وطن تاریخی یهودیان است؛ سرزمینی است که دولت اسرائیل در آن بنیانگذاری شد.

ب. کشور اسرائیل، وطن ملی[۳] یهودیان است و آنان در این کشور حق طبیعی، فرهنگی، دینی و تاریخی خود را برای خودمختاری،[۴] تأمین می‌نمایند.

پ. حق اعمال خودمختاری ملی در کشور اسرائیل، منحصر به یهودیان است.

  • نمادهای[۵] کشور اسرائیل

الف. نام این کشور، اسرائیل است.

ب. پرچم این کشور به رنگ سفید و شامل دو نوار آبی‌رنگ نزدیک به حاشیه‌ها، و یک ستاره داوود به ‌رنگ آبی در وسط است.

پ. نشانِ[۶] کشور، یک شمعدان هفت‌شاخه[۷] است که در طرفین آن برگ‌های زیتون وجود دارد و در زیر آن، کلمه «اسرائیل» نقش بسته است.

ت. سرود ملی کشور، هاتیکوا[۸] است.

ث. در مورد جزئیات مربوط به نمادهای کشور، در قانون تصمیم‌گیری خواهد شد.

  • پایتخت کشور

اورشلیم به صورت کامل و یکپارچه، پایتخت اسرائیل است.

  • زبان

الف. زبان کشور، عبری است.

ب. زبان عربی در این کشور دارای جایگاهی ویژه است؛ در مورد مقررات مربوط به استفاده از زبان عربی در نهادهای کشور یا توسط آن‌ها، قانون تصمیم خواهد گرفت.

پ. این بند از قانون، به جایگاهی که زبان عربی پیش از اجرایی‌شدن این قانون داشته است، لطمه‌ای نخواهد زد.

  • بازگشت یهودیانی که در جلای وطن هستند[۹]

درهای کشور به روی مهاجران یهودی و بازگشت یهودیانی که در جلای وطن هستند، باز خواهد بود.

  • پیوند با یهودیان

الف. کشور، تلاش خواهد کرد تا امنیت یهودیانی را که به دلیل واقعیتِ یهودی‌بودن یا شهروندی‌شان، دچار مشکل‌اند یا در اسارت به سر می‌برند، تضمین نماید.

ب. کشور، به منظور تقویتِ پیوستگی میان کشور اسرائیل و اعضای قوم یهود، در میان «جوامع یهودی پراکنده در جهان»،[۱۰] اقدام خواهد کرد.

پ. کشور، برای محافظت از میراث فرهنگی، تاریخی و دینی یهودیان، در «جوامع یهودی پراکنده در جهان» اقدام خواهد کرد.

  • شهرک‌های یهودی

کشور، توسعه شهرک‌های یهودی را یک ارزش ملی قلمداد می‌کند و در راستای تشویق و پیشبردِ ساخت و تقویت شهرک‌ها، اقدام خواهد کرد.

  • تقویم رسمی

الف. تقویم عبری، تقویم رسمی کشور است و در کنار آن، تقویم گریگوری نیز به عنوان یک تقویم رسمی، مورد استفاده قرار خواهد گرفت. نحوه استفاده از تقویم عبری و تقویم گریگوری در قانون تعیین خواهد شد.

  • «روز استقلال»[۱۱] و روزهای یادبود

الف. «روز استقلال»، روز تعطیل رسمیِ ملی کشور است.

ب. «روز یادبود کشته‌شدگان در جنگ‌های اسرائیل و هولوکاست»[۱۲] و «روز یادبود قهرمانی»[۱۳] روزهای یادبود رسمی کشور است.

  • روزهای استراحت و شَبات

روز شبات و اعیاد اسرائیل، روزهای تعیین‌شده برای استراحت در کشور است؛ غیریهودیان حق دارند که در شبات‌ها و اعیاد خود، روزهای استراحت داشته باشند. جزئیات این مسئله را قانون تعیین خواهد کرد.

  • تغییرناپذیری

این «قانون بنیادین» قابل تجدید‌نظر نیست، مگر توسط «قانون بنیادین» دیگری که به تصویب اکثریت اعضای کنست رسیده باشد.

منابع و مآخذ:

در نزد نگارنده محفوظ است.

[۱] Israel the Nation State of the Jewish People

[۲] Israeli Security Agency (Shabak)

[۳] national home

[۴] self-determination

[۵] symbols

[۶] emblem

[۷] menorah

[۸] هاتیکوا یا هاتیکفا (Hatikvah) به معنی «امید» است.

[۹] exiles

[۱۰] Diaspora

[۱۱] Independence Day

[۱۲] Memorial Day for the Fallen in Israel’s Wars and Holocaust

[۱۳] Heroism Remembrance Day

Print Friendly, PDF & Email